Terugblik Olympisch avontuur
27 augustus 2008
Terugblik Olympisch avontuur
Nu 2 dagen terug een terugblik op mijn weken in Beijing.
Al met al is het een fantastisch avontuur geweest. De dagen hebben in het teken gestaan van de wedstrijd. Na de wedstrijd heb ik nog de tijd gehad om nog een aantal dingen van de stad te zien.
Olympisch dorp
Zoals op de foto’s te zien is is het Olympisch dorp niet anders dan een echt dorp. Het is gewoon een stad met appartementen blokken. Ook heb je gewoon een kapper, supermarkt en wat andere winkeltjes. Het enige grote verschil is dat iedereen met sport bezig en in trainingspakken loopt.
Eetzaal
De eetzaal is ook een verhaal apart in het dorp. Geen van de appartementen heeft een keuken en het eten gebeurd dan ook altijd in de eetzaal. Dit is een hal waar makkelijk een 400 meter atletiekbaan in zou passen en hier heb je dan allemaal verschillende keukens, zoals mediterranee, internationaal of asian. Hier loop je dan met je bord langs en kan je uit kiezen wat je erop wilt. Ook is er McDonalds in de eetzaal, deze is vooral bij de sporters die klaar zijn en de amerikanen geliefd.
Stadion
Het stadion is echt prachtig. Het is zo immens groot dat je je wel heel klein voelt als je op de baan staat. Hij is vanbuiten heel mooi gemaakt en hij heet met recht het vogelnest. 91.000 mensen is ook wel heel erg veel. Elke dag was het uitverkocht, zelfs bij de ochtendsessies was het al bijna helemaal vol.
Ploeg
Ik heb nu 2 grote toernooien mee gedaan bij de senioren. Het eerste was het Wereld Kampioenschap Indoor en het tweede was deze Olympische spelen. Aan het WK waren we als Nederland met een ploeg van 3 personen en bij de Olympische spelen met een ploeg van 242 mensen. Dit is best een groot verschil. Het is wel erg leuk om met zo’n grote groep Nederland te vertegenwoordigen. Je ziet wel dat iedereen de sporten allemaal wel in de gaten houdt. Heel vaak had ik alleen dat ik iemand gedag zei omdat hij een Nederlands jasje aan had, maar dat ik geen idee had wie hij was en welke sport hij zei doen.
Weer
Zoals al eerder gezegd waren er 3 weersoorten: zonnig, benauwd en regen. Dit wisselde elkaar heel goed af. Het kon dan ook wel erg warm worden, bij warme dagen over de 40 graden en dat met een luchtvochtigheid van 90%. Ik ben dan ook liters zweet kwijt geraakt. Het was dus ook zaak dat je altijd heel veel dronk. Soms wel 3-4 liter per training en 5-6 liter per dag. We hielden elke ochtend ons gewicht bij en controleerde onze urine op dehydratie.
Halve finale
Dit was dan de eerste keer dat we een vol stadion in moesten voor onze wedstrijd. Bij het middag eten zat iedereen met moeite een paar hapjes te eten. De zenuwen waren de hele tijd wel aanwezig. Bij mij viel het de hele tijd wel mee tot ik in de call-room (hier moet je vanaf 40 minuten voor de wedstrijd in zitten om je spullen en kleren te checken) kwam, dan is er geen weg meer terug. Maar toen ik het stadion in kwam viel de meeste spanning wel van me af. Ik heb eerst een paar keer rond gekeken naar al die mensen in het stadion en ben me dan gaan focussen op de wedstrijd.
Na het instarten en het voorstellen ging de race beginnen. De eerste start was een herstel, dus geen valse start, en moesten we dus voor de tweede keer de blokken in. De tweede start was heel goed van mij en ik liep ook erg lekker. Ik zou er meer over willen vertellen, maar weet alleen dat ik gestart ben en dat ik al weer bij guus was. Daar tussen mis ik alles.
De wissel met Guus was er weer eentje uit het boekje, zoals vaak. De rest ging ook goed, al was de laatste wissel wel erg spannend.
Maar toen stond het op het bord Netherlands 38.87 sec Q !! Dus we hadden ons gewoon geplaatst voor de Olympische finale.
Finale
En daar staan we dan als Nederlands team in de finale van de Olympische Spelen. Dit was echt fantastisch en dat hadden ook maar weinig mensen verwacht.
We hadden dan ook afgesproken met elkaar dat we het zouden genieten van het moment. Ik heb al een aantal keer gehoord dat dat er wel vanaf straalde bij het voorstellen van de finale.
Wat een lawaai kwam er van de tribune toen ze voor China aan scanderen waren. Het kippenvel stond op mijn rug en ik voelde me heel erg klein. Toch wist ik dat dit mijn race zou worden. De benen voelde goed en die topspanning van de dag ervoor was wel weg. Ik liep dan ook een hele goed race. De wissel op Guus ging ook weer prima. Na Guus zijn run werd de droom helaas gestopt. Patrick ging iets te vroeg weg en Guus kon dat dus niet meer dicht lopen. Het is ook wel een van de risico’s bij estafette en het hoort er bij, maar desondanks is het wel heel jammer.
Toch heb ik echt kunnen genieten van de finale, dit is het podium waar je op wilt acteren.
Olympisch diploma
Voor de finale had ik gezegd dat mijn doel was om een Olympisch diploma te verdienen. Ik dacht dat je daarvoor top 6 moest eindigen. Alleen het bleek dat het top 8 was en we hebben een diploma gekregen voor de 7de plaats. Ik ben hier heel blij mee en ik ben er ook erg trots op.
Cultureel
De zaterdag na de wedstrijd had ik nog een dag over om dan eindelijk eens iets te zien van de stad Beijing. Ik heb samen met Jelle en Guus een taxi gehuurd voor een dag en die heeft ons eerst naar de chinese muur gereden. Dit is echt een bovenmenselijke prestatie om een muur van 6200 kilometer te maken. Het is echt heel indrukwekkend om te zien. Een nadeel was alleen dat wij niet de enige waren die het indrukwekkend vonden. Het was dan ook heel druk op de muur. Een Olympisch shirt is dan ook niet altijd handig. Ik denk dan ook dat ik op heel wat Chinese foto’s sta.
Daarna zijn we doorgereden naar de verboden stad. De Verboden Stad was de plaats van waaruit de Chinese keizers van de Ming- en de Qing-dynastie hun rijk bestuurden. Het was heel mooi om te zien hoe deze huizen en gebouwen eruit zagen.
Ook hebben we nog een vluchtig beeld gehad op het plein van de hemelse vrede. Het plein is 880 meter lang en 500 meter breed. Op het oppervlak van 440.000 m� kunnen minstens een miljoen mensen samenkomen. In het midden van het plein staat het mausoleum waar Mao Zedong begraven ligt. Wij zijn niet zo ver op plein geweest dat we hier geweest zijn.
Daarna hebben we eerst thuis gegeten en zijn we daarna heel cultureel verder gegaan naar het Holland Heiniken Huis. We waren hier nog niet geweest voor de wedstrijd. Eigenlijk heb je dan pas door hoe veel Nederlanders er met ons mee hebben geleefd en bezig zijn met het Olympische toernooi.
Sluiting
Ik kon me eigenlijk niet meer zo goed herinneren hoe de sluiting van Athene er nou uit had gezien, maar ik hoorde van veel mensen dat het toen best saai was. Mijn verwachtingen waren dan ook niet heel erg hoog gespannen.
Maar het tegendeel was waar, het was een waar spektakel. Soms kwam ik ogen te kort omdat er zo veel gebeurde. Zo heb ik (en iedereen om mij heen) niet gezien dat de vlam uit ging. Maar verder was dit een erg mooie uitvoering.
Thuiskomst
Ik had heel even de illusie dat het met de sluiting klaar was, maar dat was het zeker niet. De terugreis was toch al bijzonder om met een heel vliegtuig vol met sporters terug te vliegen. Alleen de piloot had nog een verassing: Er zou nog een welkomstfeestje zijn in Olympisch Stadion van Amsterdam, dus hadden ze er voor gezorgd dat het vliegtuig laag over het stadion kon vliegen. Dit was natuurlijk uniek omdat vliegtuigen nooit daar zo laag mogen vliegen. Uiteindelijk kwamen we in het stadion en werden we verwelkomt door een kleine 30.000 mensen. Dit was nog een mooi toetje. Vooral ook dat er een aantal mensen van AV Clytoneus ook waren gekomen en helemaal vooraan stonden.
Bedankt voor de support
Ik dacht altijd wat is nou het verschil tussen een Wereld Kampioenschap en de Olympische spelen. Het is me nu allemaal duidelijk geworden. Het is niet zo zeer de wedstrijd die echt anders is, maar alles er omheen is zo veel groter. Ik heb echt niet normaal veel reacties gehad via mijn site(s) of via hyves, telefoon of mail. Dat was echt overweldigend en nu zie ik dan ook dat er echt heel veel mensen zijn die mij echt supporteren.
Ik wil iedereen die mij gesteund heeft dan ook bedanken voor alle berichtjes.
Hopelijk krijg ik over 4 jaar in Londen weer net zo veel berichten!!
PS. Ik heb het in een keer geschreven en geen tijd (zin) gehad om het terug te lezen om spel/schrijffouten, dus als het heel erg is mail me dan en anders hoop ik dat jullie zo weer helemaal bij zijn bij al mijn belevenis. Ik ga nu op naar Zurich waar ik morgen heen zal vertrekken om daar Vrijdag te lopen.
